 |
โรคแคงเกอร
อาการบนใบ ระยะแรกเกิดเปนจุดกลมขนาดเทาหัวเข็มหมุด ใสและฉ่ำน้ำ มีสีชัดกวาสีใบปกติตอมา
จุดขยายใหญขึ้นมีลักษณะฟูคลายฟองน้ำ สีเหลืองออน แผลอาจเกิดเพียงดานใดดานหนึ่งหรือทั้งสองดานของใบ ตอมาแผลจึงจะนูนขึ้นทั้งสองดานและเริ่มเปลี่ยนเปนสีน้ำตาลเขม ลักษณะนูนฟูจะยุบตัวและแตกออกเปน
สะเก็ดขรุขระและแข็ง ตรงกลางบุมลงไปเล็กนอย และมักมีวงแหวนสีเหลืองชัดเปนมันลอมรอบแผล ขนาด
ของแผลจะแตกตางกันไปตามชนิดและพันธุ
อาการบนกิ่งและกาน แผลมักจะเกิดกับกิ่งออน โดยเฉพาะกิ่งออนของมะนาว เปนแผลจุด แผลที่เกิด
ใหมอาจเปนสีเหลืองนูนฟูคลายที่ใบ ตอมาแผลจะแตกแหงและแข็งเปนสีน้ำตาลและลามขยายรอบกิ่งหรือ
ขยายตามความยาวกิ่ง รูปรางแผลไมแนนอนและไมมีวงแหวนสีเหลืองขัดมันลอมรอบ เปนปุมหรือปมขนาด
ใหญ(อําไพวรรณและนิพนธ, 2545)
อาการบนผล มีลักษณะคลายกับอาการที่ใบ แผลที่เกิดเดี่ยวๆ มีลักษณะกลม บริเวณรอบแผลดูคลาย
กับฝงลึกลงในใตผิวของผล แผลจะนูนและปรุโปรงคลายฟองน้ำ แตมีสีเหลือง แข็ง และเปลี่ยนเปนสีน้ำตาล
เมื่อแผลเกาบางครั้งแผลจะรวมกันมีขนาดใหญเปนสะเก็ด รูปรางไมแนนอนซึ่งเมื่อหลุดจะมียางไหลออกมา
จากแผลไดลักษณะวงแหวนสีเหลืองซีดรอบแผล มักเห็นไมชัดเทาอาการบนใบ10
สาเหตูของโรค
เกิดจากเชื้อแบคทีเรียที่มีชื่อวา Xanthomonas compestris pv. Citri พบระบาดทั่วประเทศ และ
พบรุนแรงมากที่สุดใน การแพรระบาดของโรคโดยน้ำฝนหรือน้ำคาง สภาพอากาศรอนและชื้น อุณหภูมิ
30-35 ºc ความชื้นสูง ฝนตกติดตอกัน แมลงจะพาเชื้อซึ่งมีอยูมากในแผลของพืชที่เปนโรคแพรกระจายไปยัง
ตนอื่นๆ การขนยายกิ่งพันธุจากสถานที่ตางๆ จากแหลงหนึ่งไปยังอีกแหลงหนึ่ง และเชื่อนี้สามารถอยูบนตนพืช
ไดเปนเวลานานอีกดวย
