โรคทริสเตซาในการปลูกมะนาว

พืชที่เปนโรคทริสเตซาไดรุนแรงที่สุดคือมะนาว รองลงมาคือสมเขียวหวานและสมโอ เปนโรคที่เกิด จากเชื้อไวรัสทริสเตซา(Citrus Triteza Virus หรือ CRV) อาการที่ใบคลายอาการที่ใบของโรคกรีนนิ่ง และโรค ใบแกวแตก็สามารถแยกไดคือ           อาการที่ใบออน คลายกับโรคกรีนนิ่ง คือโรคใบเหลือง ใบดาง ใบออนมีขนาดเล็กผิดปกติใบบิดเบี้ยว ปลายใบโคงงอขึ้น เสนใบยอยของใบออนที่เปนขีดโปรงแสง เรียกอาการเสนใบใส ใบออนรวงงาย แสดงอาการ ตายปลายกิ่งหรือปลายดอกลงมา            อาการที่ใบแกสังเกตไดชัดวาที่เสนใบจะโปงนูนขึ้น เสนใบอาจแตกเปนสะเก็ดสีน้ำตาล           อาการที่โคนตน หรือกิ่งใหญ ลําตนและกิ่งบิดเบี้ยวเปนรองบุมคลายเชือก เปลือกลําตนไมเรียบ เมื่อ ลอกเอาเปลือกออกจะเห็นที่เนื้อไมเปนรองสีน้ำตาล ถาตนที่เปนโรครุนแรงจะพบวามีรอยบุมจํานวนมากมายที่ เนื้อไม(ลอกเปลือกออก) และที่เปลือกดานในเปนจุดแข็งยื่นออกมา อาการที่เกิดกับโคนตนนี้จะเห็นเดนชัดที่สุด โดยเฉพาะมะนาวจะชัดกวาสมอื่นๆ           อาการที่ผล ทําใหผลเล็กลง สีของเปลือกผลดางเขียว สลับเหลือง สังเกตไดชัดในผลสมโอที่เปนโรคนี้ การระบาดของโรค           เกิดจากการขยายพันธุโดยการตอน ติดตา หรือเสียบกิ่งจากตนที่เปนโรค และการถายทอดโรคโดย แมลงพาหะคือเพลี้ยออน สามารถดูดเชื้อจากตนที่เปนโรคถายทอดไปสูตนปลอดโรค การปองกันกําจัด           โรคทริสเตซา ก็เชนเดียวกับโรคกรีนนิ่ง ยังไมมีสารเคมีชนิดใดในปจจุบันกําจัดโรคนี้ไดเนื่องจากเกิด จากเชื้อไวรัส การปองกันเทานั้นเปนการแกไขที่ดีที่สุด การปฏิบัติก็เชนเดียวกับในโรคกรีนนิ่ง           1. โดยการใชสารกลุมคารบาริล หรือมาลาไธออน และสารอื่นตามคําแนะนําของนักวิชาการ ตองหมั่น กําจัดพวกเพลี้ยอยูเสมอ            2. ในการขยายพันธุมะนาว ตองแนใจวาตนแมพันธุไมเปนโรคนี้และโรคใดๆ ทั้งสิ้น ควรจะขยายพันธุ จากที่มีอายุ5 ปเปนอยางนอย เนื่องจากมะนาวที่มีอายุดังกลาวมักแสดงอาการโรคนี้ไดงายและควรขยายพันธุ โดยใชตนตอเพาะเมล็ด            3. ตนมะนาวที่เปนโรคนี้ควรทําลายตนใหสิ้นซาก ถาเปนไมรุนแรงใหตัดแตงกิ่งที่แสดงอาการของโรค ไปเผาไฟทําลาย